മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു മധുരഗീതം

ഈ രാത്രി
അവളോടൊത്ത് ചിലവഴിക്കാമെന്ന്
വാക്കുകൊടുത്തതാണ്‌

പത്തുകൊല്ലം
പള്ളിയില്‍പ്പോയതിന്റെ
പാപബോധംകൊണ്ടാകണം
പോകുന്നകാര്യം മാത്രം
മറ്റവളോടു പറഞ്ഞു

പോയാല്‍
ചത്തുകളയുമെന്ന്
അവള്‍ പറഞ്ഞു
അടുപ്പില്‍നിന്ന്
ഒരുതീക്കൊള്ളിയെടുത്ത്
കൈയില്‍ വെച്ച് ഉദാഹരിച്ചു

വെന്ത മാംസത്തിന്റെ
മണം വന്നപ്പോള്‍
ഉണര്‍ന്ന ലിംഗം
അതുപോലെ ഉറങ്ങി

ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍
ചാകുന്നെങ്കില്‍ ചാക്
പോ പുല്ലെ എന്നുപറഞ്ഞിറങ്ങി

പോകുന്നപോക്കില്‍
പോക്കറ്റിലെ ഫോണ്‍ വിറച്ചു
അവള്‍ മറ്റവന്റെ കട്ടിലിലാണെന്നുമാത്രം
ഒരു മെസ്സേജ്

...
ഒരു രാത്രിമുഴുവന്‍
ഉറങ്ങാതിരുന്നതിന്റെ പക
അവളുടെ കണ്ണില്‍
അനുനയിപ്പിക്കാന്‍
മണിക്കൂറുകളെടുത്തു

ഒടുവില്‍ ആ കൈ കഴുത്തില്‍ ചുറ്റിയപ്പോള്‍
ഒരുപാടുകാലത്തെ ഋതുക്കള്‍
ഒരുമിച്ചുണര്‍ന്നു
സ്വയംഭോഗത്തിന്റെ പാതിരകളില്‍
നട്ടുച്ചയുടെ വെയില്‍പൂത്തു
രോമങ്ങള്‍
ഉണര്‍ന്ന്
കോട്ടുവായിട്ട്
ഇത്രകാലവും
ചെരിഞ്ഞ്,
ചൊറിഞ്ഞ്
കിടന്നതിന്റെ
ക്ഷീണം മാറ്റി

എത്ര വൈകി വൈകി വൈകിയാണ്‌
ആ കൈ
അരക്കെട്ടോളമെത്തിയത്
എത്ര വൈകി വൈകി വൈകിയാണ്‌
അരക്കെട്ടിലെ ചെരിഞ്ഞ ഗോപുരത്തില്‍
മിനുക്കുപണികള്‍ തുടങ്ങിയത്‌

അപ്പൊഴാണ്‌
അവളുടെ മറ്റവന്റെ
ബുള്ളറ്റിന്റെ
കടകട ശബ്ദം
മുറ്റത്തുവന്ന് നിന്നത്‌

.
.
.
.
ഞാനിതാ
ആടയാഭരണങ്ങളില്ലാതെ
ആധിവ്യാധികളില്ലാതെ
ആദിമധ്യാന്തങ്ങളില്ലാതെ
വടിയായി
നില്‍ക്കുന്നു
എന്നെങ്കിലും
വരുന്നെങ്കില്‍
ഇതുപോലെ വരണം
മൈരുമരണമേ

നട്ടെല്ലോ? അതേതെല്ല്? അതില്ലേലെന്ത്?

നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു പുഴ ഒഴുകുന്നു


പുഴയില്‍നിന്ന് കരയിലേക്കും
കരയില്‍നിന്ന് പുഴയിലേക്കും
ചില കുഴലുകള്‍ തുറക്കുന്നു


വെയില്‍കൊണ്ട് വലഞ്ഞ മണല്‍
ലോറിയില്‍ക്കയറി
നഗരംകാണാനിറങ്ങുന്നു

ഊണുമേശയിലെ
ഉദ്യാനത്തില്‍
ഉടുത്തൊരുങ്ങിക്കിടക്കാന്‍ കൊതിച്ച്
മീനുകള്‍
പഴുതില്ലാത്ത വലയോ
ചൂണ്ടയോ തേടി നടക്കുന്നു

ഇരു വശങ്ങളിലെയും മതിലുകള്‍
കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍
പുഴയിലേക്കിറങ്ങുന്നു

ഒരു കുടം
ഒരു ജഡം
തെന്നിച്ചുവിട്ട ഒരു കല്ല്‌
ഊരിപ്പിഴിയുന്ന ഒരുടുമുണ്ട്
ഉണക്കമരത്തിലെ
ഒഴുക്കുമോഹിച്ച ഒരുചില്ല
എന്നിങ്ങനെ
ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത്
ഓരോന്ന്
വന്നുവീഴുന്നു


പുല്ലുതേടിയിറങ്ങിയ ഒരു പയ്യ്
ഒന്നുമുഖംനോക്കി
ഒന്നു മാനം നോക്കി
ഒരിറക്കില്‍ ദാഹം തീര്‍ത്ത്
യാത്രതുടരുന്നു

നട്ടെല്ലിലെ പുഴ മെലിയുന്നു

പുഴ വെറുമൊരു കുഴിയാകുന്നു
കുളിതെറ്റിയൊരു പെണ്‍കുട്ടി
കുഴിയില്‍ച്ചാടുന്നു
-കുഴിയില്‍ച്ചാടിയൊരു
പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കുളിതെറ്റുന്നു-

കുഴി
കടല്‍
കിനാവുകാണുന്നു

കണ്ണാടി കളവുപോയതറിയാതെ
കരയിലൊരു മരം
കുന്തിച്ചുനില്‍ക്കുന്നു

നോക്കിനോക്കിയിരിക്കെ

നോക്കിനോക്കിയിരിക്കെ

വെണ്മേഘങ്ങള്‍

ചുവന്നു

പിന്നെ മാഞ്ഞു

നോക്കിനോക്കിയിരിക്കെ ...

കരയാതെ കരയേ

ഓരോരോ തിരയായി വന്നുവന്ന്

നുരയുള്ള തലോടലില്‍ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ്

അടിവേരുനിന്ന നിലമാകെ പോയല്ലോ

അടിതൊട്ട് മുടിവരെ

ഉടലാകെ ഉലഞ്ഞല്ലോ

പത്രക്കാരെ

പടം പിടിക്കുന്നോരെ

ഓടിവരണെ

ഞാനിതാ

കടപുഴകി വീഴുന്നേ

കടല്‍ തഴുകി വീഴ്ത്തുന്നേ

അതേ പഴയ പ്രഭാതം

വിനോദിനീ
ഒരു പ്രഭാതം കണ്ടിട്ട്
എത്രനാളായി

പോയവര്‍ഷം
ഇതുപോലൊരു ദിനത്തില്‍
ഇതുപോലൊരു വെളുപ്പിന്‌
ഇതുപോലെ ഉറക്കച്ചടവോടെ
ഉണര്‍ന്നതാണ്

പ്രണയദിനമാണ്‌
ഇന്നെങ്കിലും നേരത്തെ ഉണര്‍ന്നേപറ്റൂ
എന്നു നീ പറഞ്ഞിട്ടാണ്‌
എന്റെ
എസ്സെമ്മസിന്റെ മണിനാദം
കേട്ടുണരണമെന്നു ശഠിച്ചിട്ടാണ്

ഉറക്കത്തിലേക്കുള്ള പേച്ചുകള്‍ക്കിടയില്‍
ബാലന്‍സ് തീര്‍ന്നതറിയാതെ
ഉണര്‍ന്നതാണ്

മഞ്ഞ് ചുറ്റുന്ന മലകളെ നോക്കീട്ട്
പൂക്കള്‍ വീണുകിടക്കുന്ന ഇടവഴികള്‍ പിന്നിട്ട്
ഉലയുന്ന മുലയുമായ്
പെണ്‌കുട്ടികള്‍ ഉലാത്തുന്നത്‌ കണ്ടിട്ട്
മഴചാറുന്ന വഴിയില്‍
കുടയേതുമില്ലാതെ
റീചാര്‍ജ് കൂപ്പണ്‍ തേടി
അലഞ്ഞതാണ്‌

ഒന്നിനും ഒരു മാറ്റവുമില്ല
എല്ലാം പഴയതുപോലെതന്നെ

മലകളെ ചുറ്റാതെ
മഞ്ഞ് മാറിനില്‌ക്കുന്നുണ്ടാകാം
ഇടവഴിയില്‍ പൂക്കള്‍ വീഴ്ത്തുന്ന ചില മരങ്ങള്‍
വീണുപോയിട്ടുണ്ടാവാം
പെറ്റിക്കോട്ടിനുള്ളില്‍
ഇളകിയാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന മുലകള്‍
സ്ഥാനക്കയറ്റം കിട്ടി
ഒന്നൊതുങ്ങി ഉറച്ചിട്ടുണ്ടാവാം

ഒന്നിനും ഒരു മാറ്റവുമില്ല
എല്ലാം പഴയതുപോലെതന്നെ

വിനോദിനീ
എനിക്കും നിനക്കുമിടയിലെ ശൂന്യതയില്‍
ഒഴുകിപ്പരന്ന വാക്കുകള്‍
വാക്കുകളുടെ വിലയിടിച്ചതല്ലാതെ
വിനിമയനിരക്ക് കുത്തനെ കൂട്ടിയതല്ലാതെ
വിനോദവ്യവസായത്തിന്‌
വെളുക്കുവോളം
വെള്ളംകോരിയതല്ലാതെ
ഒരുപാടു കലഹിച്ചതല്ലാതെ
ഒരുപാടു വിലോഭിച്ചതല്ലാതെ
ഒരിടത്തും നമ്മെ എത്തിച്ചില്ലല്ലോ
ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ

വിനോദിനീ
മുഷിഞ്ഞുമുഷിഞ്ഞു നാറിയ
ഈ പ്രണയത്തിന്റെ കുടുക്കുകളഴിച്ച്
നാമെന്നാണ്‌
നമ്മുടെ
സ്വന്തം
ശരീരത്തിലേക്കുണരുക ?

നാമെന്നാണ്‌
നമ്മുടെ
സ്വന്തം
ശരീരത്തില്‍
ശരിക്കൊന്നുറങ്ങുക ?

വായിക്കുക, വിജയിപ്പിക്കുക!

സുഹൃത്തുക്കളെ, കവിത വറ്റിവരണ്ടു തുടങ്ങിയതിനാലും എഴുത്തിലെ അനിശ്ചിതത്വം ചിലനേരങ്ങളില്‍ താങ്ങാനാവാത്തതിനാലും വിനിമയം അത്രക്ക് അനിവാര്യമായതിനാലും നോവല്‍ എന്ന മറ്റൊരു രൂപം പരീക്ഷിച്ചുതുടങ്ങുകയാണ്. "ആവിഷ്കാരത്തിലെ അനിശ്ചിത സാധ്യതകള്‍" എന്ന വലതുവശത്തെ ലിങ്കിലൂടെ നോവല്‍ പ്രദേശത്ത് എത്തിച്ചേരാവുന്നതാണ്. വായിക്കുക, വിജയിപ്പിക്കുക!

പുതുമഴ

ഉണക്കച്ചുള്ളികള്‍
കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നൊഴുകുന്ന
കലക്കവെള്ളത്തില്‍
വേനല്‍ബുദ്ധന്‍
ചീര്‍ത്തുകിടക്കുന്നു